Nowe obiekty klasztorne
Autor tekstu: o. Lesław Szymborski OFM
FRANCISZKAŃSKI „DOM SERCA”
W 2003 roku z inicjatywy ówczesnego gwardiana o. Lesława Szymborskiego na terenie zabytkowego zespołu klasztornego powstał franciszkański „Dom Serca”. Jest to dzieło o wymiarze historycznym dla zwieńczenia architektury całego obiektu sakralnego, ale przede wszystkim dzieło o wymiarze nader aktualnym poprzez świadczenie miłości miłosiernej wyrażonej w bezinteresownej posłudze na rzecz człowieka znajdującego się w potrzebie materialnej, bądź duchowej. W ten sposób franciszkańska wspólnota zakonna realizuje odpowiedź wobec pamiętnej pielgrzymki Jana Pawła II do ojczyzny w roku 2002, która przebiegała pod hasłem ”Bóg bogaty w miłosierdzie”.
Podczas tej pielgrzymki Jan Paweł II każdego z nas uwrażliwiał na sprawy i potrzeby drugiego człowieka oraz mówił, że miłosierdzie to nie tylko gest ofiarnego datku, ale nade wszystko dostrzeganie spraw bliźniego i ochotna pomoc, gdyż człowiek nie może być wyizolowany i oderwany od innych. To, dlatego w „Domu Serca” każdy może stać się żywym miłosierdziem dla chorych, nieszczęśliwych, ubogich, cierpiących, grzeszników itp., a więc„dla całej litanii ludzkich cierpień i niedoli”. To właśnie dzięki takiej postawie we franciszkańskim „Domu Serca” oprócz codziennego wydawania ciepłego posiłku, organizowana jest wieczerza wigilijna czy śniadanie wielkanocne z ludźmi samotnymi, biednymi i bezdomnymi. Niewątpliwie w tym budynku wzniesionym wysiłkiem restauratora klasztoru, ówczesnego gwardiana o. Lesława Szymborskiego OFM są realizowane słowa Chrystusa: „Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią” oraz słowa Ojca Świętego Jana Pawła II: „Bóg bogaty w miłosierdzie”.
„Pójdźcie, błogosławieni Ojca mojego, weźcie w posiadanie królestwo, przygotowane wam od założenia świata. Bo byłem głodny, a daliście Mi jeść; byłem spragniony, a daliście Mi pić; byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie; byłem nagi, a przyodzialiście Mnie; byłem chory, a odwiedziliście Mnie…” (Mt 25, 34-36)
