ZWIEDZANIE ZABYTKOWEGO WNĘTRZA KOŚCIOŁA KLASZTORNEGO
Autor tekstu: o. dr Alojzy Pańczak OFM
Wejście do zabytkowej świątyni
Do kościoła Franciszkanów wchodzimy przez wybudowane wraz z krużgankami w latach 1745-47 trójarkadowe wejście. Na osi filarów arkad, na ozdobnych postumentach umieszczono po lewej stronie rzeźbę założyciela zakonu franciszkańskiego św. Franciszka z Asyżu a po prawej – św. Antoniego z Padwy z Dzieciątkiem Jezus na lewym ramieniu. W górnej części ściany znajdują się nisze, w których umieszczono kamienne rzeźby świętych: św. Jana Nepomucena, w środku św. Józefa – patrona kościoła i św. Rocha-patrona od ludzkich nieszczęść i chorób.
Wnętrze zabytkowej świątyni
Kierując się na lewo od wejścia, wchodzimy do ciemnej kruchty. Na prawo znajduje się kaplica Krzyża św., a w głębi kruchty widzimy umieszczoną w 1949 r., w niszy figurę św. Antoniego z Padwy. Na prawo znajduje się wejście do kościoła, zamknięte ozdobną żelazną kratą z XVII w., oraz drzwiami klepkowymi ze starymi okuciami. Zatrzymujemy się na chwilę, by z perspektywy poddać się działaniu wspaniałego złoto-białego, wypełnionego ciepłym blaskiem wnętrza świątyni. Całe niezwykle bogate, barokowo-rokokowe wyposażenie, freski na ścianach i sklepieniu, delikatny zapach kadzidła, świec i kwiatów zdają się głosić „chwałę na wysokości Bogu”. Mamy przed sobą jeden z najpiękniejszych Wielkopolsce – kościół franciszkański. Dobrze jest przyjść tu, kiedy nie ma ludzi, jest cicho, modlitewnie, kiedy piękno i bogactwo baroku, sprzyja radosnemu wielbieniu Boga w ciszy i spokoju. Zwiedzanie rozpoczniemy od nawy głównej i będziemy się kierować ku prezbiterium. Wnętrze kościoła nakryte zostało sklepieniem kolebkowym z lunetami. Nawa główna jest czteroprzęsłowe, o ścianach bocznych opiętych pilastrami hermowymi, które wspierają się na cokołach. Prezbiterium jest trójprzęsłowe. Ściany nawy jak również prezbiterium maja uproszczone belkowanie z wydatnym górnym gzymsem, który obiega dookoła całe wnętrze. Łuk tęczowy oddzielający prezbiterium od nawy jest zamknięty półkoliście z gzymsowaniem u podstawy łuku. W ścianach umieszczono okna podzielone na dwie strefy, górną i dolną. W górnej strefie okna mają kształt owalny. Natomiast w dolnej okna są podłużne , zamknięte półkoliście o krzyżujących się laskowaniach, które tworzą podziały ostrołukowe. Na skrzyżowaniu owych laskowań umieszczono rzeźbione główki aniołków.
